Wenkbrauwen
Als er iets is waar ik een hekel aan heb, is het om zelf mijn wenkbrauwen te epileren. Daarbij vond ik dat ze wel weer een kleurtje konden gebruiken. Niets is vervelender dan met je wenkbrauwen willen fronsen terwijl het niemand opvalt, nietwaar? Ik maakte daarom een afspraak bij de schoonheidsspecialiste.
“ Wat is er met jouw huid aan de hand?”, snibt de schoonheidsspecialiste.
O ja. Er zit een pukkel op mijn gezicht. Combinatie van maandelijkse perikelen en de bijwerkingen van lithium. Ik ben nu net in het stadium dat ik voorzichtig probeer te accepteren dat ik lithium gebruik. Maar niet te enthousiast hoor. Hallo. Er moet iets te schoppen overblijven.
“ Ik gebruik medicatie waarvan ik deze bijwerkingen krijg”, antwoord ik, hopende haar de mond te snoeren.
“Oh, wat erg”, zegt ze. Ze kijkt naar mijn gezicht alsof het een Tsjernobil-slachtoffer is.
“Welke medicatie gebruik je, als ik vragen mag?”, gaat ze door.
“Nee! Dat mag je niet vragen!”, wil ik roepen.
"Dat vind ik eerlijk gezegd nogal persoonlijk”, zeg ik bits. De stagiaire die tegenover haar staat, trekt haar keurig geëpileerde wenkbrauwen op.
“O”, reageert ze. “En wat voor producten gebruik je om je gezicht schoon te maken?”.
Ik leg uit dat ik een middel van de dermatoloog heb gekregen en hoop dat ze dan haar mond even houdt.
“Welk middel is dat? Roaccutane?”.
“Nee”, antwoord ik. “Die wilde ik niet. Dat middel geeft als bijwerking depressies en er zijn patiënten geweest die er zelfmoord door hebben gepleegd”.
Ik hoop opnieuw dat ze haar klep houdt.
“Misschien is het iets voor jou om permanente make-up te nemen”, besluit ze dan. “ Zal ik je een fotoboek laten zien?”
“Graag”, doe ik alsof.
“Die wenkbrauwen zijn mooi geworden”, zeg ik enthousiast terwijl ik naar een foto wijs die duidelijk vooraf is genomen. “Dat is echt een stuk beter dan dit”. Ik wijs naar de ‘na’-foto.
Vriendelijk zeg ik haar gedag terwijl ik hoop dat ze vandaag een duurzame allergische reactie in haar gezicht krijgt.
Ik weet nog iets waar ik een hekel aan heb.
Bemoeizuchtige en op geld beluste schoonheidsspecialistes.

En dat kan ik me dus heel goed voorstellen, want die scheert niet alleen jouw wenkbrauwen maar ook je gevoeligheden in je ziel.....
Geplaatst door: Leo | 26-2-08 om 15:58
Antwoord geven hoeft natuulijk niet.
En anders de volgende keer gewoon zeggen dat 't door de puberteit komt.
Geplaatst door: Geartsje | 26-2-08 om 19:29
Gruwelijk, zo'n bemoeizuchtig monster! Heel erg herkenbaar trouwens, brrrr.
Geplaatst door: Jelle | 26-2-08 om 22:10
Jekkes! Lekker laten frummelen aan je snoet is wel lekker, maar als die toeters en bellen!
Gewoon potloodje gebruiken- kun je ook nog eens wisselen van uitdrukking...
Geplaatst door: patchwork | 27-2-08 om 3:08
waar bemoeizucht begint en advisering ophoudt. Een grens die je kennelijk zelf moet bewaken. Niet zo fijn als je denkt lekker achter te kunnen hangen om je te laten vertroetelen.
Geplaatst door: Jacqueline | 27-2-08 om 9:18
heb ik dit stukje
al eens eerder gelezen?
Geplaatst door: karin | 27-2-08 om 11:25
@Karin: Dat denk ik niet, want dit gebeurde een dag geleden. ;-) Wellicht wel een herkenbaar onderwerp, want mijn huid is een heftig thema voor mij.
Geplaatst door: Carice | 27-2-08 om 11:41
Misschien op mijn log, ik heb ook een keer een lithanie gehouden over schoonheidsspecialistes die mijn wenkbrauwen pikzwart verven....
Geplaatst door: bladergroen | 27-2-08 om 15:09
Van mij had je best een harsstrip over haar mooie smoeltje mogen plakken.
Geplaatst door: truus | 27-2-08 om 16:15
Tjonge wat ben je toch een wereldvrouw.
Zo leuk en zo adrem!
"En ok nog zo kunnen schrieven, ok nog! Boa foi toch!"
Opa had het vroeger altijd over 'Flinke Vrouwen' als enige belangrijke uitgangspunt. Bijvoorbeeld zoals Tante Sientje, moeder van Dick, diens buurvrouw. "Ok altiet al zo bie de tiet! Zo FLINK!"
Je hoef dus niet mooi te zijn, als je maar 'flink' bent. Opa had je fantastisch gevonden, dat is duidelijk! ("...en ok nog zo mooi ok!")
Joh, ik ben fan geworden. Ik heb alles in een ruk gelezen. Gevroten eigenlijk... Plotsklaps een soort 'literaire bolimea' opgelopen als het ware.
Moet even wennen aan de gedachte de personages daadwerkelijk te kennen. Moet erg nadenken over wat ze meemaken en waarover de zorgen gaan. Heel anders dan mijn zorgen, of toch niet? Misschien niet.
Lief is lief en Carice is Carice, wat ook gelijk staat met iets heel moois! En dan in alle zins des woords; F*ck de Barbiepoppen!
Geplaatst door: Marcus | 27-2-08 om 17:58
Dat vind ik heel goed gezegd dat je dat iets persoonlijks vindt. Het gaat haar geen donder aan. Komt op hetzelfde neer eigenlijk. Een pukkel, tjonge wat een drama. Ik moet er niet aan denken om in haar schoenen te staan. Wat wordt het leven ingewikkeld als je bij elke onregelmatigheid in je huid in de stress schiet. Ik vind het leven zonder dat probleem al ingewikkeld genoeg. Ik heb een gevoelige huid maar als ik me daar ook nog druk om ga maken, tjonge dan blijf ik bezig toch?
Geplaatst door: Henrike | 27-2-08 om 21:17
geweldige actie!!!
Geplaatst door: frommel | 28-2-08 om 11:09
@Marcus: Die literaire boulimea vind ik magistraal bedacht. Prachtig. Bedankt voor je heftig mooie reactie!
Geplaatst door: Carice | 28-2-08 om 12:54